Hinihintay ko ang pagtila ng ulan

Hinihintay kong tumila ang ulan
Upang tanawin ang mga tala sa kalangitan
Nakakainip maghintay buong magdamag
Sa tulad mong puro salita't pangako lamang

Hinihintay kong tumila ang ulan
Nais ko sanang kausapin ang buwan
At itanong kung bakit ako mag-isa
Habang ikaw ay nasa ibang kandungan

Hinihintay ko ang pagtila ng ulan
Gusto kong maglakad sa gitna ng daan
Baka sakaling ikaw ay aking matagpuan
At malaman kung sino man ang iyong ka-ibigan

Hinihintay kong tumila ang ulan
Upang sa gayon lumiwanag itong isipan
At sa huli'y akin nang panindigan
Na ikaw nga ay isang bagyong napadaan lamang.

Mademoiselle

They see your picturesque smile
while you innocently render your lullaby
your skin radiates in the candlelight
and your hair is being fondled by the wind tonight

Then crowd begins to praise your beauty
The others commend your artistry
Even so, you suddenly realized
This is not your destiny nor the place to rest your heart

And I, I was watching you too
behind the masks and lies
I, I was helplessly loving you
behind the pretensions and disguise

I was pleased and thankful of my facile world
Until you showered it with colors and bliss
I never thought that kind of life exists
So please remember how much you will be missed

And I, the greatest coward ever created
will be left imprisoned, incarcerated
with the jail of love I have all along.
And I, will live ever after. Alone.

04.20.2010

Sa Susunod Kong Buhay

Sa Susunod Kong Buhay
(Inspired by Woody Allen)


Sa susunod kong buhay
Gusto kong mabuhay ng pabaliktad
Magsisimula ako sa pagbangon mula sa hukay...

Gigising ako sa araw-araw na nakatira
sa tahanan ng mga matatanda
Na naghihintay ng pensyon
habang unti-unting umaayos ang pakiramdam
tumitigas ang buto't bumubuti ang pangangatawan

Hanggang sa palalayasin na ako
sa sarili kong bahay
dahil lubusan na akong malakas...
Magsisimula na akong magtrabaho
Bibili ng gintong relo at magsasaya sa unang sweldo.

Magtatrabaho ako ng apat-na-pung taon
hanggang dumating ang panahon aking kabataan
kung kailan ako'y magre-retiro na
at magtatamasa ng aking pinagpaguran

Iinom, mamamasyal at makikipagsaya
lahat ng pwede ay aking susubukin
kapag ang edad ko'y mas nabawasan na
high school naman ang aking papasukin

Pagkatapos akoy mag-e elementarya
Magiging bata at sa wakas ay maglalaro na
Walang nang obligasyon
Walang nang responsibilidad

Hanggang akoy magiging sanggol na walang muwang
Paglaon ako'y mananatili sa sinapupunan
Sa loob ng siyam na buwan
--Kung saan may libre akong spa
at komportableng mahihigaan
na unti-unting luluwang sa paglipas ng mga buwan.
Hindi ba't masaya
ang mabuhay ng pabaliktad
lalo na't ang pinaka huling yugto ng buhay ko
ay udyok ng pagmamahalan?

Istoker

Aaminin ko ba'ng nahulog na ako sa iyo?
Nararapat bang maging tapat
kahit alam ko naman ang isasagot mo?

Paano ba kita sinimulang suyuin ng palihim?
At naisin na kasama mo akong pinanonood
ang mahiwagang takip-silim..

Kailan nga ba ako nagtangkang
bilangin ang mga hakbang papalapit sa iyo?
at sukatin ang distansya ng ating mga puso...

Bakit malalim ang bawat paghinga
habang tinatanaw ang iyong paglakad?
Dahil nga pala -likod mo lang ang kaya kong titigan
at anino mo lang ang kaya kong hagkan...

Sasaluhin kaya ako ng iyong mga bisig
sakali mang tuluyan na akong sa iyoy umibig?
Abot kamay at abot tanaw kita
sadya nga lang mundo nati'y magkaiba.

Kulang ba ang lahat ng kaya kong ialay
para pantayan ang kanyang mga naibigay?
Siguro ay kulang nga.ng talaga.
kaya hindi na ako magtatangka pa.

Maraming akong tanong.
Alam ko rin ang lahat ng sagot.
Pero sa tuwing nakikita kita.
Natututo ang puso kong umasa.
Basta tandaan mo.
Nandito lang ako.
Matiyagang naghihintay sa'yo.


***********
Adlesirc 09.14.2010

Sakaling hindi tayo magtagpo sa ating mga panaginip - Noel Sales Barcelona

Sakali mang hindi tayo magkatagpo
Sa ating mga panagimpan
Ay huwag malumbay ang iyong puso
Sapagkat pagdating ay nabalam lamang.

Huwag isiping ikaw'y nalimutan
Dahil hindi nakasipot sa ating tagpuan
Maaaring hindi pa kapanahunan
ng ating muling pagtitipanan.

At sakaling mapalitan, panaginip na matamis
ng isang bangungot na nakahihindik --
Sa iyong paggising ay huwag gumibik
Sapagkat mapapawi rin ng himalang halik.

Kaya nga sakaling hindi ako dumating
Sa panahong ang bituin ay mapanaginipin
Huwag malulumbay, huwag maninimdim
Sapagkat ang pagtatagpo'y sa puso natin...



Isang kaibigan at tinitingalang tao ang gumawa ng tula bilang sagot sa tulang ginawa ko "at dahil mahal kita". Karangalan ko talaga ang magkaroon ng mga makatang kaibigan at masaya akong kabilang pare-pareho kami ng passion. :) Salamat kay kuya/sir Noel Sales Barcelona para sa tulang ito. Alam ko impromptu nya lang ito ginawa. Ganun kabihasa at makata!

At dahil mahal kita/Dahil sa iyong pag ibig

Isang umaga, habang lulan ako ng bus pauwi ng Rizal galing opisina, naisip ko ang linyang "hahanapin kita sa aking panaginip". Malungkot ang paligid ng araw na iyon (Sept 3), maulan at napakalamig sa loob ng bus. Pag uwi ko ng bahay ay nagsulat ako. Ito ang kinalabasan:

AT DAHIL MAHAL KITA

Hihintayin kita sa aking panaginip
Mahihimbing akong sa iyo'y nananabik
Pipikit akong ikaw pa rin ang nasa isip
Hahanapin kita sa aking panaginip

Kapag ikaw ay kapiling na
Walang sandaling sasayangin sinta
Bubuhayin natin ang mga mga ala-ala
At kung maari sanay hindi na magising pa

Sabay nating tatawirin ang bahaghari
Aakyatin mga ulap hanggang kumulimlim
Hawak-kamay na bibilangin ang mga bituin
Susungkitin natin ang buwan sa gabing taimtim

Babalik rin tayo sa ating tagpuan
Kung sa'n nagsimula ating pag-iibigan
Iuukit kong muli ang iyong pangalan
Sa puno na madalas nating sinasandalan

Kapag wala na tayong maisip gawin
Dadalhin naman kita sa ating hardin
Uupo ako sa tabi mo at sa langit ay titingin
Muling idadalangin na ako sana'y kunin Niya na rin.

Isang kaibigan ang sumagot sa tulang ito, yun nga lang, mas maganda pa ang gawa niya kesa sakin, napaka-makata talaga niya. 

Dahil sa iyong pag-ibig by Sinta Isaac

Irog, ngayong gabi ikaw sana'y humimbing

sa iyong panaginip ako'y iyong hanapin,

alam kong ika'y nananabik sa aking pagdating

sa loob ng iyong puso ako sana'y hintayin.

At sa sandaling tayong dalawa'y magkapiling

bagamat ito'y panaginip, iyo sanang damhin

ang nilumot na alaala ating muling buhayin

ngunit sa huli'y kailangan mo pa ding gumising.

Itatawid kita sa tulay ng mga ulap

patungo sa bahagharing ating pinapangarap

pilit nating papangalanan ang bawat bituin

at pagmamasdan kita sa ilalim ng buwan at dilim.

Ibabalik kita sa init ng aking mga bisig,

ang bisig kong kinakapitan mo ng mahigpit

Muli mong iuukit ang pag-ibig sa aking katawan,

dito sa loob ng ating mga puso ang ating tagpuan.

At sa sandali nang ating pananahimik,

ipakita mo sa akin ang mga rosas nang pag-ibig,

humimlay ka sa aking tabi at ang mata'y ipikit,

sa ganoong paraan lamang tayo maaaring magtalik...

dito sa sarili nating langit.

Salamat ulit Sinta, hindi ko makakalimutan ang tulang ito :)

Kapag Laos Na Ang Mga Sikat.

Kapag 'di na gasgas

ang salitang "mahal kita"

sasabihin ko ito sayo

para di mo isagot

na masyado akong ma-"keso".

Saka na lang ako lalapit

kapag wala ka nang ka-Tweet.

Saka na lang kita tatawagan

'pag sa YM ay wala ka nang ka-chikahan.

Kapag ang Facebook ay hindi na "in"

at si Lady Gaga ay laos na rin...

siguro pwede na akong magpapansin

sa gayon masisiguro kong

sa akin ka na lang titingin.

Kapag hindi na uso

ang mga katagang "wrong timing"

saka ako magtatapat

para hindi mo sabihing

isa kong "malaking assuming".

Saka na lang,

kapag wala nang kaagaw sa iyong atensyon

kapag wala nang exciting sa Internet or MTV

'pag luma na ang Iphone o Blackberry.

Saka na lang

pag sawa ka na sa kaka-text

para di isiping ang sasabihin ko

ay ginaya ko lang

sa isang forwarded message.

Sa ngayon,

mananahimik muna ako sa isang tabi

at mangangarap tuwing gabi

na ako ang kasama mong nanonood

ng mga love story sa Imax 3d.

Iba-blog ko na lang muna

ang nararamdaman ko sayo

at maghihintay ng mga pictures

na naka-tag kasama mo

magpaparamdam na lang ako

'pag hindi ka na hooked

sa mga pinagkakabisihan mo

at wala nang uso sa paligid mo.

Baw.

Kailan

Kailan ba maluluklok ang tinatapakan,
babangon mga dangal na niyuyurakan?
Kailan ngingiti ang sangkatauhan,
gigising na may sikmurang hindi kumakalam?

Kailan tatawa ang syang pinagtatawanan?
kailang hahagkan ang pinandidirian?
kailan matatakot ang walang pinaniniwalaan?
kailan mananagot ang mga nanlalamang?

Kailan malilinis ang mga lansangan,
sa mga batang dapat ay nasa paaralan?
Kailan ang matatanda'y lalagi sa kanilang tahanan,
at mapapahinga sa pagkayod para may panghapunan?

Kailan matitigil ang mga bakbakan,
at wala nang hahandusay na duguang katawan?
Kailan pa ba giginhawa at makikinabang,
ang mga manggagawang nahihirapan?

Kailan magsisilbi ang siyang pinaglilingkuran,
at titingala ang mga naghahari-harian?
Kailan aayos ang gobyerno't pamahalaan?
hanggang kailan magpapadala sa kanilang kapangyarihan?

Maraming tanong sa aking isipan
parang halos lahat ay walang kasagutan
marahil kung hindi kikilos at hindi lalaban
habangbuhay tayong alipin sa sariling bayan.